özür

İnsan olarak çok şeyden kaçarız. Bazen de kendimizden.

Sevdiğiniz bir arkadaşınızın doğumgününü unutmuşsunuzdur. Onu sonradan aramaya korkarsınız. Karşılaşacağınız şeyin ne kadar acıtacağını bildiğiniz için. Zaten vicdanınız sizi çoktan cezalandırmıştır ama arkadaşınız "olsun hiç önemli değil" dese bile size dokunacaktır.

Borç para aldığınız zaman vaktini geçirmişseniz paranız olunca yüz yüze geri vermeye korkarsınız. Hatta lafını açmaya. Ama vermedikçe de daha çok rahatsız edicektir sizi. Yinede en kötü olana kadar beklediğiniz olur.

Sevdiğinize karşı da yaptığınız hatalar bazen saçmalatır sizi. Herşeyi daha da bok ettiğiniz durumlar hep çoğunluktadır. Yavuklunun ağzından beklediği sözleri bilir ama söyleyemezsin hep. Bazen bir özür bazen de bir sevgi sözcüğü bazense bir kıskançlık bekler senden belki ama içinden çıkarması zordur işte...

Ben sevdiklerime bunu çok yaptım. Amacım günah çıkartmak değil. Ama kimsenin yüzüne diyemem bunları biliyorum. Vicdan insanı iyi yönde yenmiyor hep. Bazen sonucunu bile bile annenden kaçarsın. Ama sadece yiyeceğin dayağı arttırıyorsundur. Benimkisi de o hesap. Burdan küçük bir özür olsun sizlere ne kadar kıymete geçer bilmem.

Yiyeceğim dayaktan değil kendi kabahatimden kaçtım ben aslında hep.

Kaçırdığım trenin gideceği yere yürümeye kalkarken demiryolunda düşünmeye çok vaktim oluyor. Derin anılarımdan okumak isteyenler varmış. Ağlarsam susturamazsınız haberiniz olsun diyorum.